TU I TERAZ: marca 2026

W tym roku mija 800 lat od śmierci św. Franciszka z Asyżu, co sprawiło, że sięgnęłam po "Kwiatki", czyli zbiór opowiadań o Jego życiu. Gdy byłam w liceum, wybrane fragmenty przerabialiśmy na polskim, ale wtedy traktowałam to jako zło konieczne (niech mi Franciszek wybaczy!). Teraz natomiast czytam dobrowolnie, samowolnie i bez presji. A kiedy czytam, to wpadam na pomysły. A jak już mam pomysł (warunek: musi być dobry!), to biorę się za realizację. A kiedy biorę się za realizację, wciągam w to bliźnich (liczba zależna od skali przedsięwzięcia). A potem czekam na rozwój wydarzeń...

W miniony weekend rozwój wydarzeń był następujący: wraz z moją zacną Towarzyszką wyruszyłyśmy w podróż po Wielkopolsce, śladami św. Franciszka i Pana Tadeusza. Na pytanie, co ma piernik do wiatraka, ze stoickim spokojem odpowiem, że w tej bajce były i wiatraki. Zabrakło jedynie smoków, ale to chyba da się przeżyć. (Smoki słyną z tego, że gardzą zasadami "pepoż").

Ucinam już jednak dygresje, w które zwykłam popadać (mimo że zawsze przez przypadek i niechcący!) i wracam na franciszkańskie tory!

Naszym celem było odwiedzenie franciszkańskich klasztorów w Miejskiej Górce oraz w Osiecznej, a także tego, co pomiędzy nimi, czyli sanktuarium w Gostyniu, skansenu filmowego w Cichowie, opactwa Benedyktynów w Lubiniu (NIE w Lubinie, NIE w Lublinie, NAPRAWDĘ w LUBINIU!) i restauracji o charakterystycznych złotych łukach w Lesznie. I wiesz co? Cel został osiągnięty, działanie zrealizowane, wskaźniki spełnione, parytety zachowane. Do tego powstała dokumentacja fotograficzna, którą dzielę się poniżej, świadomie i z pełną premedytacją! To był piękny dzień! Piękny i intensywny! Ilość sanktuariów w tej najbliższej Wielkopolsce zaskakuje, a w głowie już wizja następnej wyprawy...

Serdeczności!

Miejska Górka i miejscowe niebożątko